Dôme des Invalides, tombeau de Napoléon I^er

این کلیسای سلطنتی کوچک در بین سال های 1677 تا 1706 ساخته شده است. تزئینات داخلی بنا انجام شده در این دوره، به تمجید شکوه و جلال لویی چهاردهم، دربار و ارتش وی می پردازد.معبد مارس، در طی انقلاب کبیر فرانسه، با خاکسپاری تورن (1800میلادی) و نصب بنای یادبود وبان 1808-1807 به دستور ناپلئون بناپارت ، تبدیل به میعادگاه سربازان و نظامیان فرانسوی گردید.

در سال 1800 میلادی، ناپلئون اول که کنسول نخست وقت بود، دستور انتقال مقبره تورن،یکی از مشهورترین مارشال های فرانسوی قرن خود،را به یکی از بناهای آرامگاهی با شکوه داد .

او حالا، نخستین امپراطور سرزمین گل ها(فرانسوی ها) شده بود. بنای اولیه آرامگاه  وبان، که ساخته دست ترپسای معمار بود، در کلیسای کوچکی به نام ترز مقدس قرار داشت و ستونی ساده سوار بر یک گلدان و پایه ای مزین ازنقش هدایا آن را در برگرفته بود.

در سال 1874، دخمه و سردابی که توسط وسکونتی به منظور تدفین پیکر ناپلئون اول طراحی و در نظرگرفته شده بود، جای خود را به سنگ قبر مرمری مشکی رنگی داد که توسط آنتوان اتکس تراش خورده بود.

در بنای آرامگاهی منحصر بفردی، وبان به صورت نیمه خوابیده، قطب نما در دست ، در حال تعمق بر روی نوشته هایش نشان داده شده است.از او به عنوان یک چهره علمی،جنگ بلد، محافظه کار و یک فرد اجرایی می توان نام برد.نمود خارجی سنگ قبر، الهامی از ستون هرمی شکل سنگی گرفته است که نقش پرچم ها و بیرق ها در اطراف آن به کار گرفته شده است.

کتیبه ها و نقش برجسته های روی سنگ ازاره^ء مقبره(سنگهای کناری)، طرح مالیات های سلطنتی وبان را تداعی می کنند و ارزش ابعاد سیاسی و عملکرد اصلاح طلبانه^ءوی را نشان می دهند.

امروزه، در اطراف مقبره ناپلئون اول(بناپارت)، مجسمه هایی از پسرش(اگلن)، پادشاه رومی، برادران ناپلئون(ژوزف و ژروم بناپارت)، ژنرال های فرانسوی به نام برتران و دوروک، و همچنین تندیس هایی از مارشال های نیمه اول قرن بیستم میلادی(فوش و لیو تی) دیده می شود.

 Le tombeau de Napoléon I^er

در پنجم ماه می سال 1821 میلادی، ناپلئون در جزیره سنت هلن ، همان جایی که در سال 1815 میلادی به آنجا تبعید شده بود، چشم از جهان فرو بست. پیکر او در کنار چشمه^ء آبی در زیر سایه^ء درختان بید مجنون در دره^ء ژرانیوم به خاک سپرده شد.پیکر وی تا سال 1840 همچنان در آنجا باقی مانده بود.تا اینکه پادشاه لوئی- فیلیپ در سال 1840 تصمیم به جابجایی بنای یابود ناپلئون اول گرفت.ملوانان فرانسوی مستقر در سنت هلن که تحت فرمان پادشاه ژوئن ویل بودند، تابوت ناپلئون را با کشتی تا دماغه^ء ( مرغ زیبا) در خاک فرانسه منتقل کردند.

مراسم ملی به خاکسپاری ناپلئون بناپارت که خاکستر وی در تاریخ 15 دسامبر1840 به منطقه انولید پاریس منتقل شده بود،مستلزم آماده شدن آرامگاه وی بود. این مسئولیت مهم ، در سال 1842، به دستور لوئی - فیلیپ به ویسکونی ( معمار معروف 1853-1791) سپرده شد.

ویسکونتی برای این انتقال آرامگاه تاریخی مهم،( مقبره نخستین پادشاه فرانسه)، گودال بسیار بزرگی در زیر گنبد اصلی انولید برای جای دادن دادن تابوت ناپلئون در دل خاک، حفر کرد.

سرنجام، پیکر ناپلئون بناپارت در روز دوم آوریل 1861، در آخرین مقصد خاکی خود ، زیر گنبد اصلی انولید،آرام گرفت.

بر روی سنگ قبر ناپلئون که از بلوک سنگ های کوارتز قرمز رنگ ساخته شده و بر روی سنگ های ازاره گرانیت سبز وسجی قرار گرفته است،تاج پادشاهی از گیاه برگ بو و کتیبه هایی حجاری شده اند که یادآور پیروزی های ناپلئون می باشند.